Πάτρα & Ρυμοτομία

Το να βρούμε ποιά τα θετικά ως προς την καλή ρυμοτομία μιας πόλης είναι σχετικά εύκολο. Εκτός αν κάποιος μένει εκτός πόλης και αν είσαι εσύ, τότε μπορείς να σταματήσεις να διαβάζεις κάπου εδώ. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν: Από θέμα ασφάλειας, έκτακτης ανάγκης μια καλοσχιματισμένη πόλη με παράλληλους και κάθετους ως προς την ακτογραμή δρόμους καθιστά (..θα μπορούσε) τις ενέργειες άμεσης επέμβασης όπως ασθενοφόρα, πυροσβεστικά οχήματα κ.α. να κυκλοφορούν με μια σχετικότερη άνεση. Είναι αρκετός ο καλός σχεδιασμός όμως, φυσικά και όχι, αλλά ας το αφήσουμε για ένα μελλοντικό άρθρο. Δεύτερος και εξίσου σημαντικός λόγος, βόλτα/περατζάδα/καφετέρια: Το να έχουμε μια καλή καθημερινότητα εξαρτάται απο τις συνθήκες της πόλης και πώς αυτές κάνουν τη ζωή των Πατρινών καλύτερη. Άρα καλή ρυμοτομία σημαίνει καλή τοποθεσία του καφέ, εύκολο και ευχάριστο περπάτημα, με πάντα ωραία θέα. Κάθε φορά που περπατάς σε ένα παράλληλο δρόμο όσο διαπερνάς τις κάθετες οδούς μπορείς να βλέπεις την θάλασσα ή το όμορφο Παναχαικό. Η μνήμη κατηγοριοποιεί σε τετράγωνα, σε δρόμους παράλληλους και κάθετους. Ειδικά σε μια άλλη εποχή που τα μαγαζιά έμεναν ανοιχτά για περισσότερο από ένα χρόνο, η μνήμη γινόταν πλούσια και δυνατή χώρις την ανάγκη για χρήση ηλεκτρονικών χαρτών. Εντάξει ξέρω πως η Πάτρα δεν είναι δα και τόσο μεγάλη ούτε και γω παρότι μόλις χρησιμοποιησα το 'δα' σε φράση μου. Ένας άλλος λόγος είναι ή θα έπρεπε να είναι η καθημερινή και εύκολη ροή των οχημάτων, καθώς όταν η πόλη δεν βρίσκεται σε κυκλοφοριακό χάος, κάτι που φέρνει το κυκλοφορικό μας σύστημα σε πλήρη σύγχηση. Σε άδειο κέντρο κάθε φορά που θα πάρω το αυτοκίνητο η πορεία θα μοιάζει σαν βόλτα, σαν ένα μικρό ταξίδι. Ο λόγος αυτού του ταξιδιού εύχομαι για όλους να είναι πάντα καλός όπως για παράδειγμα να συναντήσεις ανθρώπους που αγαπάς, να κανονίσετε για καφέ ή για τσίπουρο ακόμα και στα μισά της εβδομάδας ή και κάθε μέρα, το κανόνισμα επιβάλλεται να είναι αυθόρμητο, γρήγορο, και να συμβεί 30-40 λεπτά πριν την συνάντηση. Όσο σκέφτομαι και γράφω αναρωτιέμαι πώς θα ήταν η Πάτρα χωρίς αυτή την σχεδίαση, η απάντηση? Θα συνέχιζε να είναι σίγουρα μια από τις πιο όμορφες πόλεις της Ευρώπης , αλλά ευτυχώς δεν είναι έτσι. Πόλεις που οι δρόμοι τους έχουν χαρακτεί με άλλους τρόπους άρα μπορεί να περπατάς κατά μήκος ενός οικοδομικού τετραγώνου και στο τέλος αυτού να ξεκινάει ένα οικοδομικό τρίγωνο ή ότι άλλο και αντί για θέα να καταλήγεις σε τοίχο, όχι άπλα αλλά τέρμα. Εννοείται πως πόλεις σχεδιασμένες αλλιώς, δεν είναι απαραίτητο πως θα έπρεπε να είναι σαν την Πάτρα, αλλά όταν η πόλη βρίσκεται κατά μήκος της ακτογραμμής με δρόμους κάθετους και παράλληλους προς την θάλασσα, αυτό δίνει μια αρκετά καλή αισθητική στην πόλη, κάτι ομως που προήρθε από την καλή σχεδίαση. Πιστεύω πως η καλή ρυμοτομία είναι σαν η πόλη να δέχεται τον εαυτό της και την τοποθεσία της, και εμείς σαν θεατές σε ένα αρχαίο θέατρο με τις θέσεις να κοιτούν προς την σκηνή, προς την δύση έχοντας την ευκαιρία να χαζεύεις το ηλιοβασίλεμα όλο τον χρόνο......... 

Πάτρα και χώροι εστίασης

Πατρινός χωρίς να κράζει δεν γίνεται

Κράξιμο στους μαγαζάτορες
Κράξιμο στο κοινό

Μαγαζάτορες

Τι σνομπαρία είναι αυτή που κουβαλάτε ρε αφεντικά?
Ξέρουμε όλοι για τι πράγμα μιλάω, δίνουν σήμα στους σερβιτόρους, οι οποίοι δέχονται συνεχή απαράδεχτη μεταχείρηση από κοινό (γουονα μπι μπουρζουάδες) και ιδιοκτήτες (όνειρο μοναδικό να μπορούσαν να κάνουν νόημα στο πιπίνι τους κατεβαίνοντας απο το αεροπλάνο, σε πανελλήνια τηλεοπτική μετάδοση) στο ποιους να προσέχουν και ποιους όχι. 
Μακρία από κάθε πολιτική χροιά, εδώ μιλάμε για για μια πραγματική ιδεολογία πολλών στην πόλη, που νομίζουν οτί τα λεφτά τα παίρνεις από αυτούς που τα έχουν, και η απάντηση είναι πώς το μόνο που θα έπρεπε να χτίζει το κατάστημα είναι πως θα εξυπηρετεί το κοινό με ισότητα ανεξαρτήτως πάχους πορτοφολιού. Στόχος είναι η μακροβιότητα της επιχείρησης με ένα αξιόπιστο μπραντ μέσα στα χρόνια, που χαρίζει καλοπέραση και διασκέδαση, δίνοντας λίγες καλές στιγμές στο κοινό μιας πόλης που βιώνει τοπικές, εθνικές, και παγκόσμιες οικονομικές κρίσεις από τα τέλη της δεκαετίας του 1980.
Ακόμα όμως και απλά να κοιτάς να γλείφεις την φαινομενική μπουρζουαζία της πόλης, προσφέροντας ειδική μεταχείρηση, τουλάχειστον να είσαι ειλικρινής, φτίαξε μια ταμπέλα απ'έξω από το μαγαζί σου, ελάχιστη κατανάλωση 30 ευρώ ανά άτομο, και καλό θα ήταν να μας δίνετε και ένα έγγραφο περιοχής μόνιμης κατοικίας και επαγγέλματος, α και σε περιπτώσεις ακόμα και πολιτικής ιδεολογίας, μιας και οι διαχωρισμοί και οι ιδιαίτερες μεταχειρήσεις δεν έχουν να κάνουν μόνο με την τσέπη αλλά και με το αν συμφωνούμε για τον κόσμο, τότε ναι μπορώ να πιω κρασί στο μαγαζί σου και να συνυπάρχω μόνο με όσους συμφωνούμε για το πώς βλέπουμε τα πράγματα, ή και αν κάπως έχουμε εξυπηρετήσει ο ένας τον άλλο σε κάποια άσχετη συναλλαγή. Ωραία όλα αυτά γιατί ίσως και να είναι κομμάτια της κουλτούρας μας και μόνο έτσι ξέρουμε να ορίζουμε την έννοια του "επιχειρείν". Χαουέβερ, είναι εκείνοι οι χώροι εστίασης που δεν φαίρονται έτσι και κατά συνέπεια δεν κλείνουν σε 2 το πολύ με 5 χρόνια. Φέρε στο μυαλό σου πόσοι χώροι είναι αυτοί και για ποιους λόγους παραμένουν ανοιχτοί πάνω από 5, 10, 15 χρόνια. Εντάξει εδώ αρχίζω να γελάω και γω, με το 15 χρόνια!
'Αρα ποιότητα, τεχνογνωσία, χρήση κερδών για την προώθηση της επιχείρησης, και την τήρηση κανόνων και προστασία εργαζομένων, ίση μεταχείρηση στους καταναλωτές είναι στοιχεία που μπορούν να κάνουν την επιχειρηματική δύναμη του κάθε ιδιοκτήτη καλύτερη, μακροβιότερη και κατά πάσα πιθανότητα και μεγαλύτερη. Ανοίγεις επιχείρηση για να προσφέρεις χαρά στο κοινό της Πάτρας και όχι να διαχωρίζεις, όχι να κάνεις τον κόσμο να νιίωθει άσχημα και από σένα μαζί με όλων των άλλων συνθηκών των τελευταίων δεκαετιών. 
Η οικονομία μιας πόλης σαν την Πατράρα είναι οι μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, σε μία εποχή που οι κρίσεις και οι αποφάσεις αποφυγής των σκώτωσαν φορολογικά τους επιχειρηματίες στην Ελλάδα, είναι καλό να δούμε που υπάρχει ελπίδα και αυτή μάλλον βρίσκεται στην πρόθεση, στον σκοπό και στην ελπίδα για καλύτερες μέρες. 
Ακόμα υπάρχουν καλοί επιχειρηματίες και ευτυχώς λόγω κανόνων ελεύθερης αγοράς όποιος θέλει μπορεί να κάνει μια επιχειρηματική ιδέα να κάνννει λεφτά, να δώσει δουλειά σε κόσμο, να δημιουργήσει επιτυχία στην πόλλλη, βλέπε Γιάννενα, Βόλο, Καλαμάτα, Τρίκαλα. Ναι ξέρω υπάρχουν λόγοι γιατί αυτοί πέτυχαν μέσα σε αυτά τα δύσκολα χρόνια της κρίσης και η Πάτρα όχι, και αν και πολλοί κλασικοί λόγοι μπορεί να παίζουν στο κεφάλι σου ρωτάω είναι κανένας από αυτούς στο πόσο οι κάτοικοι αυτών των πόλεων αγαπούν τις περιοχές τους? Και δεν έχω καν αναφερθεί στην Κρήτη.
Η ελπίδα από κάπου πρέπει να ξεκινήσει και αυτό προέρχεται από το τι μας νοιάζει τελικά όταν έχουμε ένα μαγαζί, και επίσης αφότου ξεκαθαριστεί αυτό, εύκολο και απλό είναι να αντιγράφεις με υγιή και όχι βρώμικο ανταγωνισμό τα καλά του διπλανού σου. Κοίτα αυτόν που πετυχαίνει δώστου συγχαρητήρια, ρώτησε τον πώς κάνει τα πράγματα και πάρε έτοιμες λύσεις επιτυχίας. Ευτυχώς η Πάτρα έχει καλούς επιχειρηματίες που τιμούν κοινό και εργαζομένους των μακροχρόνια, και άρα ελπίζω πως θα εμφανιστούν καινούργιες ιδέες σε συνδιασμό με παλία και νέα πρόσωπα στην αγορά, γιατί όλοι χρειάζονται. Υπάρχουν παραδείγματα μαγαζών που τα πάνε καλά στην συνοικία, και υπάρχουν μαγαζία που θέλουν να έχουν αίγλη Παρισιού που δεν τα πάνε καλά. Ο διαχωρισμός πελατών βέβαια δεν έχει να κάνει με ταξική ταυτότητα, αλλά και με διάφορες κοινωνικές ατζέντες και δυστυχώς υπάρχει σε όλο το εύρος των επιχειρήσεων της πατραϊκής κοινωνίας.

Κοινό

Από που να ξεκινήσω. Νεοπλουτισμός συν φτωχοποιημένη κοινωνία, κακές συμπεριφορές και κατάχρηση δικαιώματος σε κάθε ευκαιρία. Σε μια κοινωνία που εδώ και δεκατίες "ενδιαφέρεται για τον άνθρωπο". Κάτω από όρους όπως σοσιαλδημοκρατία, ισότητα, ίση ευκαρία στον καθένα, όλοι έχουμε ακούσει φράσείς υποτιμητικές από τον ένα στον άλλο, βλέμμα ξυνίλας και αποστροφής, στην κοινωνία που γιόρτασε την σοσιαλδημοκρατία όσο καμία άλλη στην χώρα, χωρίς να ξέρει πως τις ιδεολογίες δεν τις φοράμε αλλά τις βιώνουμε, τις πράττουμε. Τέτοιου είδους ιδεολογίες παίρνει δεκαετίες χώρις παύση να εγκαθιδρυθούν και να γίνουν δρόμος για τις επόμενες γενιές. Πώς εμείς λοιπόν γιορτάζουμε ιδεολογίες που τις διέπουν αξίες όπως η αξιοκρατία, η ισότητα, οι κανόνες, η ταπεινότητα (αν δεις το σκανδιναβικό μοντέλο), πώς γιορτάζουμε τέτοιες μεγάλες ιδέες χώρις να τηρούμε τίποτα από όλα αυτά, και εν συνεχεία να νομίζουμε ότι είμαστε καλύτεροι από τον διπλανό μας και χρίζουμε ειδικής μεταχείρησης? Τι μας διαφοροποιεί απο κοινωνίες απολυταρχικών καθεστότων?

ΟΙ ΣΕΡΒΙΤΟΡΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΟΥΛΟΙ ΣΟΥ!

Είναι άνθρωποι που τους έτυχε Πάτρα και Ελλάδα στην ζωή, πρέπει να αρχίσει να σε νοιάζει.
Να έχεις υπομονή, αν μπορείς να ολοκληρώνεις την παραγγελία σου με μιας, και να μην τους πηγαινοφέρνεις. Να είσαι ευγενικός, να σκέφτεσαι ότι έχεις να κάνεις με νέους και μη ανθρώπους που προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα, ξέρω οτί ο λόγος οτί αυτά τα παιδιά θα μπορούσαν να είναι παιδιά σου δεν ευστάθησε ποτέ σε αυτή την χώρα ούτως η άλλως, και τώρα αρχίζει να φαίνεται και το ηλικιακό εύρος κοινού, στο οποίο αναφέρομαι, που ένα μόνο γνωρίζει, ότι τα ράσα κάνουν τον παπά. Το ότι έχουμε τους καλύτερους καφετζήδες, σερβιτόρους, και μπαρ τεντερς δεν σημαίνει ότι είναι οι καλύτεροι υπηρέτες, αν θές να έχεις υπηρέτες έχε λεφτά και πλήρωνε για να τους έχεις και πούλα και την ατζέντα του "νοιάζομαι κοινωνικά" την ίδια στιγμή, αλλά σίγουρα πρέπει να ξεκθαριστούν κάποιες έννοιες. Μάντεψε τι κάνει κάποιον καλό σε μια δουλειά, η καβ...α για αυτή την δουλειά, υπάρχουν εκείνοι που δεν κοιτούν εποχή, συνθήκες, δικαιολογίες, και απλά γουστάρουν να εξελίσσουν την τέχνη τους, το ξέρω ήδη αρχίζεις να ενοχλείσαι από τέτοιες χαζές ιδέες που ποτέ δεν πέρασαν στην βιτρίνα της κοινής γνώμης της Πάτρας. Αλλά συγκεντρώσου, δεν είμαστε στο Ντουμπάι αν και μόνο εκεί ονειρεύεσαι να είσαι χωρίς να δίνεις τίποτα πίσω, έχοντας μία ιδεολογία που στηρίζεται στην αυταρέσκεια, στο να μην σέβεσαι και όχι μόνο στο να σε θεωρείς και ανώτερο άνθρωπο. Βγες έξω, πέρνα καλά με τους δικούς σου αλλά την ίδια στιγμή σκέψου ότι έχεις μια δημόσια εικόνα, ποια θέλεις να είναι αυτή, τι παράδειγμα να δίνει, ή μήπως ο κόσμος θα τελειώσει μαζί με μας κάποια στιγμή?

Μεγάλη εκτόνωση η γραφή τελικά, το προτείνω κόντρα σε κάθε συνταγογραφημένο χαπάκι και μη.

Από ποια θέση μπορεί να μιλώ?

Σίγουρα όχι του σωστού, έχω υπάρξει θύμα και θύτης όλων αυτών των τοξικών συμπεριφορών οι οποίες δεν γνωρίζουν ηλικία. Αλλά γνωρίζουν σύστημα, και όταν τις βιώνουμε καθημερινά ως κομμάτια αυτού του συστήματος νομίζουμε ότι έτσι πάει, και ίσως έτσι να πηγαίνει αφού έτσι γουστάρουμε. Από την άλλη μεριά όλα κάποτε τελειώνουν και το νέο πάντα έρχεται να καλυτερεύσει μια κοινωνία, θες δε θες, για αρχή θα ήταν ωραίο να κάνουμε μια αυτοκριτική και ίσως κάτι να αλλάξει.

Παλιά Πάτρα

Αρχές Δεκέμβρη και μαζί με το αρκετό, για κάποιες μέρες, κρύο πήρα την απόφαση να γράψω και το πρώτο άρθρο για το μήνα.

Ένας λόγος που καθυστέρησα λίγο (^%$#@!;;;;;) να γράψω, είναι το περιεχόμενο του καινούριου άρθρου.

Αυτή τη φορά είπα να ανατρέξω λίγο στο παρελθόν τούτης της πόλης.

Από τη μία μου άρεσε αρκετά η ιδέα αλλά από την άλλη συνειδητοποίησα ότι έπρεπε να γίνει  λίγη έρευνα και συγκέντρωση κάποιων πληροφοριών.

Οπότε κατέληξα στο συμπέρασμα να κάτσω και να μην γράψω/κάνω τίποτα!

Αναδρομή στο παρελθόν λοιπόν.Μέσα του 19ου αιώνα και η Πάτρα δεν έχει καμία μα καμία σχέση με τη σημερινή της κατάσταση.

Για λόγους που μπορεί να αναλύσουμε στο μέλλον, όλως περιέργως η οικονομία εξελίσσεται εξαιρετικά, το χρήμα ρέει αρκετό και αν κοιτάξετε λίγο τα νούμερα για το συγκεκριμένο θέμα, η οικονομία της χώρας στα εξαγώγιμα προϊόντα, εξαρτάται κατά μεγάλο ποσοστό από τη μιναρούπολη. Σταφίδα

το κυριότερο με διαφορά προϊόν που έχει εξάγει ποτέ η Ελλάδα.Εκεί στο 184...κάτι και μετά, μέχρι το 1900 σχεδόν,  βρισκόμασταν στις δόξες μας!
Όλοι ξέρουμε, ότι για πάρα πολλά χρόνια η Ελλάδα κάλυπτε τις ανάγκες της, παράγοντας και εξάγοντας αγροτικά αγαθά.
Κάποια στιγμή μέχρι πριν από δυο δεκαετίες και κάτι ψιλά, εθνικά είμασταν σε σημείο να καλύπτουμε σχεδόν το εκατό τοις εκατό των αναγκών μας μόνο και μόνο από την αγροτική παραγωγή.
Σε συνεργασία λοιπόν η Πάτρα με τα τριγύρω λιμάνια,
"σπρώχναμε" σταφίδα σε όλη την Ευρώπη.
Πρέπει να δοθούν τα εύσημα και στις άλλες πόλεις,γιατί για τον ίδιο σκοπό λειτουργούσαν επίσης τα λιμάνια του Αιγίου, της Κορίνθου,της Ναυπάκτου, της Ζακύνθου και ένα-δύο ακόμα.
Δύσκολο προϊόν καλλιέργειας η σταφίδα, έφευγε απ' όλα αυτά τα λιμάνια και σκορπούσε σε Αγγλία, Γαλλία, Αυστρία και Ολλανδία με σκοπό να μπουκώνει σταφιδόψωμα και σταφιδόγλυκα η ευρωπαΐζουσα μπουρζουαζία. Το παρόν άρθρο δεν επιχειρεί να διαστρεβλώσει, εκμεταλλευτεί προς συγκεκριμένους σκοπούς, πάρα μόνο να υπενθυμίσει πράγματα θετικά για την τοπική οικονομία, που ίσως αξίζει να θυμόμαστε.

Με ετκίμηση,
Δ.Σ.

www.koutouzis.gr

Μπύρα απ'το χωριό

Όπως είπα και σε προηγούμενο άρθρο, μπορεί να σου φύγει αρκετός χρόνος στην Πάτρα πίνοντας καφέ, κάνοντας βόλτες (απ΄το να πας από το ένα μαγαζί στο άλλο), βγαίνοντας για ποτάκι ή μπυρίτσα ή χρησιμοποιώντας λίγες μετοχές ακόμα στο γράψιμο.
Αρχίζει να διαφαίνεται τα τελευταία 2 χρόνια ότι οι πατρινοί δεν βγαίνουν για ποτό όσο παλιότερα ή βγαίνουν λιγότερο ή είναι πιο επιλεκτικοί έχοντας πιο λίγες αλλά παράλληλα και πιο σταθερές επιλογές.

Προφανώς αναφέρομαι στην εποχή, που ενώ η πόλη βρίσκεται σε μια άσχημη οικονομική κατάσταση εδώ και πάρα πολλά χρόνια, έρχονται σαν σούπερ ήρωες οι μπυραρίες και μάλλον διασώζουν την κατάσταση, κατά ένα μέρος τουλάχιστον.Κατάσταση η οποία  αφορά κυρίως, τη βιωσιμότητα των βραδινών μαγαζιών.
Βραδινά μαγαζιά που ανά διαστήματα κλείνουν, ξανανοίγουν ανακαινισμένα, με άλλο όνομα,  περισσότερα χρώματα και με πρόσθετο κόστος.Όλα αυτά ίσως κάποτε να απέφεραν στους ιδιοκτήτες των μαγαζιών αυτών κέρδη αλλά δε νομίζω να συνεχίζουν να το κάνουν και αυτό φαίνεται στο κλείσιμο πολλών απ'αυτά.Σιγά σιγά άρχισε να μην είναι τόσο απαραίτητη η γκλαμουριά, οι πολλές γυαλιστερές ταπετσαρίες και οι πολυθρόνες  15 τετραγωνικά η κάθε μία.Οι απλοί και λιτοί χώροι πήραν θέση.Πέτρινα κτήρια με ξύλινο πάτωμα, κανονικές καρέκλες ή σκαμπό και καμιά φωτεινή ταμπέλα για να διαφημίζεται και η καλύτερη μπύρα του μαγαζού.Μέχρι και τα μπουκάλια μπύρας, αυτά τα φουτουριστικά βγήκαν απ'τη μόδα.Τώρα η βαρελίσα έχει την τιμητική της.Ξανθιά, μαύρη, weiss ή pilsner, κανένας ρατσισμός φέρνε μπυροσωληνοπότηρα να πίνουμε.Αυτή η επιτυχία προφανώς, αποδίδεται στις φθηνές τιμές και στην μεγάλη ποικιλία που περιέχει διάφορα είδη και προκαλεί αρκετή κατανάλωση.Σκέφτομαι ότι σε λίγο καιρό θα βλέπουμε κολλημένα χαρτάκια πάνω στις τζαμαρίες να αναγράφεται:"μπύρα lager δικιάς μας παραγωγής","μπύρα χύμα" ή σε συζητήσεις που θα γίνονται μέσα σε μπυραρίες να ακούς:"..'ντάξει μωρέ καλή είναι αλλά φτιάχνει μια μπυράρα ο θείος μου στο χωριό, με διαφορά η καλύτερη.Θα σου φέρω να δοκιμάσεις την επόμενη φορά...".
Ωστόσο μέσα σε αυτή την επιτυχία της κυριαρχίας της μπύρας ίσως να υπάρχουν και κάποια αρνητικά που υπάγονται σε λεπτομέρειες.Ένα απ'αυτά τα αρνητικά είναι οι ονομασίες.Δεν έχω κάποιο πρόβλημα με τις ξένες ονομασίες αλλά και μια ελληνική καλή θα ήταν.Για παράδειγμα γερμανικές ονομασίες, ούτε καν εύηχη δεν είναι η γλώσσα.Ιταλικές ονομασίες, έχω να αναφέρω αρκετές που θυμίζουν Chicago δεκαετίας '20, αν και αυτό δεν το θυμίζουν μόνο τα ιταλόφερτα ονόματα.Ονομασίες αμερικανιά λες και θαμώνες τους είναι η Carrie Bradshaw (ναι το googlara το όνομα) και το παρεάκι της.Καλό είναι να υπάρχουν όλα, αλλά να υπάρχει και κάτι πρωτότυπο μια φόρα.Μια καλή ιδέα θα ήταν να μαθαίναμε τα ονόματα των ιδιοκτητών και να λέγαμε, πάμε για μπύρα στο μαγαζί του Αυγουστή, του Πέτρου ή του Στάθη, πολύ πιο απλό και πιο λογικό.Αν και ξαναλέω αυτά είναι μικρές λεπτομέρειες ειδικά για τα μαγαζιά που γεμίζουν.
Ελπίζω αυτή η εποχή να μην περάσει ως άλλη μια μόδα.Όχι αυτή της μπυραρίας αλλά των ωραίων και απλών χώρων.

Όμορφη πόλη

Μπορώ να απαριθμήσω πολλές πόλεις τις Ελλάδας που καταλαμβάνουν τις πρώτες θέσεις σε κατηγόριες όπως  ομορφιά , τοποθεσία , συμπαθείς  άνθρωποι , φθηνή συγκοινωνία. Κατηγορίες πόλεων που έχουν να προσδώσουν κάτι όπως τουρισμό, ντόπια παραγωγή …κάποιας φύσεως τελοσπάντων οικονομική ανάπτυξη.Ξέρω πόλεις που λέγονται πρωτεύουσες , επίσης πόλεις (2 σε όλο τον κόσμο )  που λέγονται συμπρωτεύουσες.   Για να καταλήξω και κάπου , σε όλες αυτές τις κατηγορίες σπάνια θα δεις κάπου την Πάτρα.Είναι η 3 μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας και παρ’όλα αυτά στο δελτίο καιρού την  δείχνουν  κάπου ενδιάμεσα σε χωριά και κωμοπόλεις(στις λίστες μετά από τις 2 μεγάλες).   Επίσης όταν δείχνουν τον χάρτη της Ελλάδας ,εννοείται ότι στο σημείο του χάρτη που βρίσκεται η Πάτρα δεν έχει κανένα όνομα.  Εμένα ακόμα και αυτό με τσαντίζει.Ζεις αλλού (;) δε με ενδιαφέρει δεν θα μπορέσεις να καταλάβεις ποτέ αυτό που διατυπώνω και καλά θα κάνεις.Nα μου πεις 23 χρονών αυτό βρήκες να σε προβληματίσει (;) όχι αυτό ήταν ο λόγος που έφτιαξα το μπλογκ με προβληματίζουν πολύ πιο σοβαρά θέματα.   Συνεχίζοντας θα προσθέσω  αυτόν , τον με μεράκι φτιαγμένο ρατσισμό που τρέφετε κάποια ποσοστά ,να 'στε καλά, απ’όλα τα μέρη της Ελλάδας.Να αναφέρω τα 15(30,500) π,το ότι μας αναφέρετε όλους πανιά για κάποια συγκεκριμένη χρήση σε συγκεκριμένες μέρες της γυναίκας;….πατρινοί;…..ο καλύτερος έχει σκοτώσει τη μάνα του…..πατρινές;….οι μεγαλύτερες πουτάνες.   Και αν σας βολεύει να ισχύουν οι συγκεκριμένες παπαριές ούτε το πώς ονομαζόμαστε μας νοιάζει,ούτε να είναι ωραία η προφορά μας ούτε να πυροβολούμε στον αέρα,ούτε να καίμε την πόλη κάθε αγίου Π…Ποτέ , με C-4,
για δήθεν έθιμο που κρατάει από το ελληνικότατο Βυζάντιο.Αυτό είναι το θέμα , δε μας νοιάζει και σας ενοχλεί αφάνταστα.Δεν προσπαθήσαμε ποτέ να διαφοροποιηθούμε από τους υπόλοιπους ,
ούτε να προωθηθούμε κάπως αλλιώς απ' αυτό που πραγματικά είμαστε. Αλήθεια προσπαθώ να σκεφτώ άλλη περιοχή της Ελλάδας που τρώει τόσο κράξιμο (ο Πύργος αδερφέε) , αλλά δε μου έρχεται κάτι προς το παρόν.   Ούτως ή άλλως 300 κάτι... χιλιάδες είμαστε, μας έρχεστε καμιά 40αριά χιλιάδες φοιτητές-καθηγητές ακόμα, δε νομίζω ότι τα περνάμε κι άσχημα, τα βρίσκουμε στο τσούγκρισμα.    Μην τρελαίνεστε, τα επόμενα άρθρα δε θα είναι έτσι. Κατά καιρούς βέβαια μπορεί να υπάρχουν ατάκες σε στυλ "κομπλεξαρισμένος επαρχιώτης" και όλα θα ρέουν μια χαρά.

  

Γιατί...πώς...πότε...

  Οι λόγοι που φτιάχνει κάποιος ένα blog μάλλον είναι για να πει ο καθένας τα δικά του,μέσα από την προσωπική του σελίδα.Το πόση σημασία μπορεί να έχουν αυτά που λέγονται στα blogs, είναι άλλο θέμα και δεν ξέρω αν παίζει και ιδιαίτερο ρόλο.

  Ένας από τους πιο σημαντικούς λόγους που μου κατέβηκαν στο κεφάλι για να φτιάξω και 'γω το δικό μου ήταν ο οικονομικός.Απλά άκουσα ότι μπορείς να βγάλεις μέχρι και λεφτά απ'αυτή την ιστορία...σαν κλασικός τεμπέλης που φαντάζεται το εύκολο χρήμα ψήθηκα.Στην πορεία το ξανασκέφτηκα,είδα ότι δεν γίνεται να βγάλεις λεφτά τόσο απλά ,συνήλθα και πήρα την απόφαση να ασχοληθώ με κάτι που μπορεί να με διασκεδάσει κιόλας.Άλλος ένας λόγος για παράδειγμα είναι η βαρεμάρα.Ζώντας στην Πάτρα δεν υπάρχουν και πάρα πολλά πράγματα που μπορεί να καταπιαστεί κανείς.Εχτός και αν παίζουνε λεφτά με τα οποία μπορείς να λιώνεις στις 10 καφετέριες,στα 3 κλαμπ και στα 2 κρασάδικα που "γίνεται" και τη "μπετυχαίνει" ο "κόσμος".

   Αυτά μάλλον είχα να πω για εισαγωγή,καλά ήτανε (ξαναθυμήθηκα τα ελληνικά μου).Ελπίζω αυτό το blog να έχει λόγο ύπαρξης στο μέλλον.

   .....σκεφτόμουν να βάλω για τίτλο τη λέξη pilot χαχαχαχ....άστο παρά είναι αθηναϊκό...