Πάτρα και χώροι εστίασης

Πατρινός χωρίς να κράζει δεν γίνεται

Κράξιμο στους μαγαζάτορες
Κράξιμο στο κοινό

Μαγαζάτορες

Τι σνομπαρία είναι αυτή που κουβαλάτε ρε αφεντικά?
Ξέρουμε όλοι για τι πράγμα μιλάω, δίνουν σήμα στους σερβιτόρους, οι οποίοι δέχονται συνεχή απαράδεχτη μεταχείρηση από κοινό (γουονα μπι μπουρζουάδες) και ιδιοκτήτες (όνειρο μοναδικό να μπορούσαν να κάνουν νόημα στο πιπίνι τους κατεβαίνοντας απο το αεροπλάνο, σε πανελλήνια τηλεοπτική μετάδοση) στο ποιους να προσέχουν και ποιους όχι. 
Μακρία από κάθε πολιτική χροιά, εδώ μιλάμε για για μια πραγματική ιδεολογία πολλών στην πόλη, που νομίζουν οτί τα λεφτά τα παίρνεις από αυτούς που τα έχουν, και η απάντηση είναι πώς το μόνο που θα έπρεπε να χτίζει το κατάστημα είναι πως θα εξυπηρετεί το κοινό με ισότητα ανεξαρτήτως πάχους πορτοφολιού. Στόχος είναι η μακροβιότητα της επιχείρησης με ένα αξιόπιστο μπραντ μέσα στα χρόνια, που χαρίζει καλοπέραση και διασκέδαση, δίνοντας λίγες καλές στιγμές στο κοινό μιας πόλης που βιώνει τοπικές, εθνικές, και παγκόσμιες οικονομικές κρίσεις από τα τέλη της δεκαετίας του 1980.
Ακόμα όμως και απλά να κοιτάς να γλείφεις την φαινομενική μπουρζουαζία της πόλης, προσφέροντας ειδική μεταχείρηση, τουλάχειστον να είσαι ειλικρινής, φτίαξε μια ταμπέλα απ'έξω από το μαγαζί σου, ελάχιστη κατανάλωση 30 ευρώ ανά άτομο, και καλό θα ήταν να μας δίνετε και ένα έγγραφο περιοχής μόνιμης κατοικίας και επαγγέλματος, α και σε περιπτώσεις ακόμα και πολιτικής ιδεολογίας, μιας και οι διαχωρισμοί και οι ιδιαίτερες μεταχειρήσεις δεν έχουν να κάνουν μόνο με την τσέπη αλλά και με το αν συμφωνούμε για τον κόσμο, τότε ναι μπορώ να πιω κρασί στο μαγαζί σου και να συνυπάρχω μόνο με όσους συμφωνούμε για το πώς βλέπουμε τα πράγματα, ή και αν κάπως έχουμε εξυπηρετήσει ο ένας τον άλλο σε κάποια άσχετη συναλλαγή. Ωραία όλα αυτά γιατί ίσως και να είναι κομμάτια της κουλτούρας μας και μόνο έτσι ξέρουμε να ορίζουμε την έννοια του "επιχειρείν". Χαουέβερ, είναι εκείνοι οι χώροι εστίασης που δεν φαίρονται έτσι και κατά συνέπεια δεν κλείνουν σε 2 το πολύ με 5 χρόνια. Φέρε στο μυαλό σου πόσοι χώροι είναι αυτοί και για ποιους λόγους παραμένουν ανοιχτοί πάνω από 5, 10, 15 χρόνια. Εντάξει εδώ αρχίζω να γελάω και γω, με το 15 χρόνια!
'Αρα ποιότητα, τεχνογνωσία, χρήση κερδών για την προώθηση της επιχείρησης, και την τήρηση κανόνων και προστασία εργαζομένων, ίση μεταχείρηση στους καταναλωτές είναι στοιχεία που μπορούν να κάνουν την επιχειρηματική δύναμη του κάθε ιδιοκτήτη καλύτερη, μακροβιότερη και κατά πάσα πιθανότητα και μεγαλύτερη. Ανοίγεις επιχείρηση για να προσφέρεις χαρά στο κοινό της Πάτρας και όχι να διαχωρίζεις, όχι να κάνεις τον κόσμο να νιίωθει άσχημα και από σένα μαζί με όλων των άλλων συνθηκών των τελευταίων δεκαετιών. 
Η οικονομία μιας πόλης σαν την Πατράρα είναι οι μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, σε μία εποχή που οι κρίσεις και οι αποφάσεις αποφυγής των σκώτωσαν φορολογικά τους επιχειρηματίες στην Ελλάδα, είναι καλό να δούμε που υπάρχει ελπίδα και αυτή μάλλον βρίσκεται στην πρόθεση, στον σκοπό και στην ελπίδα για καλύτερες μέρες. 
Ακόμα υπάρχουν καλοί επιχειρηματίες και ευτυχώς λόγω κανόνων ελεύθερης αγοράς όποιος θέλει μπορεί να κάνει μια επιχειρηματική ιδέα να κάνννει λεφτά, να δώσει δουλειά σε κόσμο, να δημιουργήσει επιτυχία στην πόλλλη, βλέπε Γιάννενα, Βόλο, Καλαμάτα, Τρίκαλα. Ναι ξέρω υπάρχουν λόγοι γιατί αυτοί πέτυχαν μέσα σε αυτά τα δύσκολα χρόνια της κρίσης και η Πάτρα όχι, και αν και πολλοί κλασικοί λόγοι μπορεί να παίζουν στο κεφάλι σου ρωτάω είναι κανένας από αυτούς στο πόσο οι κάτοικοι αυτών των πόλεων αγαπούν τις περιοχές τους? Και δεν έχω καν αναφερθεί στην Κρήτη.
Η ελπίδα από κάπου πρέπει να ξεκινήσει και αυτό προέρχεται από το τι μας νοιάζει τελικά όταν έχουμε ένα μαγαζί, και επίσης αφότου ξεκαθαριστεί αυτό, εύκολο και απλό είναι να αντιγράφεις με υγιή και όχι βρώμικο ανταγωνισμό τα καλά του διπλανού σου. Κοίτα αυτόν που πετυχαίνει δώστου συγχαρητήρια, ρώτησε τον πώς κάνει τα πράγματα και πάρε έτοιμες λύσεις επιτυχίας. Ευτυχώς η Πάτρα έχει καλούς επιχειρηματίες που τιμούν κοινό και εργαζομένους των μακροχρόνια, και άρα ελπίζω πως θα εμφανιστούν καινούργιες ιδέες σε συνδιασμό με παλία και νέα πρόσωπα στην αγορά, γιατί όλοι χρειάζονται. Υπάρχουν παραδείγματα μαγαζών που τα πάνε καλά στην συνοικία, και υπάρχουν μαγαζία που θέλουν να έχουν αίγλη Παρισιού που δεν τα πάνε καλά. Ο διαχωρισμός πελατών βέβαια δεν έχει να κάνει με ταξική ταυτότητα, αλλά και με διάφορες κοινωνικές ατζέντες και δυστυχώς υπάρχει σε όλο το εύρος των επιχειρήσεων της πατραϊκής κοινωνίας.

Κοινό

Από που να ξεκινήσω. Νεοπλουτισμός συν φτωχοποιημένη κοινωνία, κακές συμπεριφορές και κατάχρηση δικαιώματος σε κάθε ευκαιρία. Σε μια κοινωνία που εδώ και δεκατίες "ενδιαφέρεται για τον άνθρωπο". Κάτω από όρους όπως σοσιαλδημοκρατία, ισότητα, ίση ευκαρία στον καθένα, όλοι έχουμε ακούσει φράσείς υποτιμητικές από τον ένα στον άλλο, βλέμμα ξυνίλας και αποστροφής, στην κοινωνία που γιόρτασε την σοσιαλδημοκρατία όσο καμία άλλη στην χώρα, χωρίς να ξέρει πως τις ιδεολογίες δεν τις φοράμε αλλά τις βιώνουμε, τις πράττουμε. Τέτοιου είδους ιδεολογίες παίρνει δεκαετίες χώρις παύση να εγκαθιδρυθούν και να γίνουν δρόμος για τις επόμενες γενιές. Πώς εμείς λοιπόν γιορτάζουμε ιδεολογίες που τις διέπουν αξίες όπως η αξιοκρατία, η ισότητα, οι κανόνες, η ταπεινότητα (αν δεις το σκανδιναβικό μοντέλο), πώς γιορτάζουμε τέτοιες μεγάλες ιδέες χώρις να τηρούμε τίποτα από όλα αυτά, και εν συνεχεία να νομίζουμε ότι είμαστε καλύτεροι από τον διπλανό μας και χρίζουμε ειδικής μεταχείρησης? Τι μας διαφοροποιεί απο κοινωνίες απολυταρχικών καθεστότων?

ΟΙ ΣΕΡΒΙΤΟΡΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΟΥΛΟΙ ΣΟΥ!

Είναι άνθρωποι που τους έτυχε Πάτρα και Ελλάδα στην ζωή, πρέπει να αρχίσει να σε νοιάζει.
Να έχεις υπομονή, αν μπορείς να ολοκληρώνεις την παραγγελία σου με μιας, και να μην τους πηγαινοφέρνεις. Να είσαι ευγενικός, να σκέφτεσαι ότι έχεις να κάνεις με νέους και μη ανθρώπους που προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα, ξέρω οτί ο λόγος οτί αυτά τα παιδιά θα μπορούσαν να είναι παιδιά σου δεν ευστάθησε ποτέ σε αυτή την χώρα ούτως η άλλως, και τώρα αρχίζει να φαίνεται και το ηλικιακό εύρος κοινού, στο οποίο αναφέρομαι, που ένα μόνο γνωρίζει, ότι τα ράσα κάνουν τον παπά. Το ότι έχουμε τους καλύτερους καφετζήδες, σερβιτόρους, και μπαρ τεντερς δεν σημαίνει ότι είναι οι καλύτεροι υπηρέτες, αν θές να έχεις υπηρέτες έχε λεφτά και πλήρωνε για να τους έχεις και πούλα και την ατζέντα του "νοιάζομαι κοινωνικά" την ίδια στιγμή, αλλά σίγουρα πρέπει να ξεκθαριστούν κάποιες έννοιες. Μάντεψε τι κάνει κάποιον καλό σε μια δουλειά, η καβ...α για αυτή την δουλειά, υπάρχουν εκείνοι που δεν κοιτούν εποχή, συνθήκες, δικαιολογίες, και απλά γουστάρουν να εξελίσσουν την τέχνη τους, το ξέρω ήδη αρχίζεις να ενοχλείσαι από τέτοιες χαζές ιδέες που ποτέ δεν πέρασαν στην βιτρίνα της κοινής γνώμης της Πάτρας. Αλλά συγκεντρώσου, δεν είμαστε στο Ντουμπάι αν και μόνο εκεί ονειρεύεσαι να είσαι χωρίς να δίνεις τίποτα πίσω, έχοντας μία ιδεολογία που στηρίζεται στην αυταρέσκεια, στο να μην σέβεσαι και όχι μόνο στο να σε θεωρείς και ανώτερο άνθρωπο. Βγες έξω, πέρνα καλά με τους δικούς σου αλλά την ίδια στιγμή σκέψου ότι έχεις μια δημόσια εικόνα, ποια θέλεις να είναι αυτή, τι παράδειγμα να δίνει, ή μήπως ο κόσμος θα τελειώσει μαζί με μας κάποια στιγμή?

Μεγάλη εκτόνωση η γραφή τελικά, το προτείνω κόντρα σε κάθε συνταγογραφημένο χαπάκι και μη.

Από ποια θέση μπορεί να μιλώ?

Σίγουρα όχι του σωστού, έχω υπάρξει θύμα και θύτης όλων αυτών των τοξικών συμπεριφορών οι οποίες δεν γνωρίζουν ηλικία. Αλλά γνωρίζουν σύστημα, και όταν τις βιώνουμε καθημερινά ως κομμάτια αυτού του συστήματος νομίζουμε ότι έτσι πάει, και ίσως έτσι να πηγαίνει αφού έτσι γουστάρουμε. Από την άλλη μεριά όλα κάποτε τελειώνουν και το νέο πάντα έρχεται να καλυτερεύσει μια κοινωνία, θες δε θες, για αρχή θα ήταν ωραίο να κάνουμε μια αυτοκριτική και ίσως κάτι να αλλάξει.